امروز۹ خرداد ۱۳۹۹
مدل های کسب و کار آینده

مدل های کسب و کار آینده ؛ تحول در زندگی و کار

بسیاری از نوآوری‌های قدرتمندی که امروزه اتفاق می‌افتد، دستیابی به موفقیت در حیطه فناوری نیست، بلکه شامل ایجاد مدل‌های بنیادین جدید کسب و کار می‌باشد. این مدل‌ها که از چند ایده کلیدی حاصل می‌شوند به طرز قابل توجهی در بازه طولانی از تاریخ ثابت مانده‌اند و در پی چند تغییر عمده در این زمینه به روز گردیده‌اند. در این نوشته سعی خواهد شد مروری بر مدل‌های کسب و کار در یک قرن اخیر داشته و سپس مدل های کسب و کار آینده که بر تمامی عرصه‌های زندگی و کار انسان‌ها تاثیر شگرف خواهند داشت، معرفی و به اختصار توضیح داده خواهد شد.

آینده

مدل‌های رایج کسب و کار در گذشته

آینده

در دهه ۱۹۲۰، مدل‌هایی با نام  “طعمه و قلاب” بود که در آن مشتریان با خرید یک محصول اولیه کم‌هزینه (طعمه: یک ریش‌تراش رایگان) فریب خورده و در نهایت مجبور به خرید یدکی‌های بی‌پایان (قلاب: تیغ‌ها) می‌شدند.

دهه ۵۰ دوره مربوط به “مدل‌های فرانشیز” بود که مک دونالد پیشگام آن شد و در دهه ۱۹۶۰ نیز “هایپر مارکت”های والمارت از این دسته بودند.

اما با ورود اینترنت در دهه ۱۹۹۰، نوآوری در مدل‌های کسب وکار به صورت اساسی رشد کرد. در کمتر از دو دهه ما شاهد موارد زیر بوده‌ایم :

  • شبکه‌ای از تأثیرات در ایجاد پلت‌فرم‌های جدید برای ذخیره زمان
  • بیت کوین و بلاک‌چین بر پایه مدل‌‌های مالی ” شخص ثالث مورد اعتماد (TTP )”
  • ایجاد سرمایه با تجمیع تعداد زیادی از مبالغ کوچک‌تر
  • ICO‌ها (عرضه اولیه سکه) بر پایه روشهای سنتی

ما اکنون شاهد هفت مدل کسب و کار نوظهور برای تعریف دوباره کسب و کار در طی چند دهه آینده هستیم. امروز در حالی که مشاغل بی‌شماری تحت تأثیر ذهنیت بقا – به تنهایی درحال رقابت بر عملکرد موثر – هستند ایجاد این مدل‌های تجاری برای موفقیت در دهه۲۰۲۰ ضروری‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

هر یک از این روش‌ها، انقلابی جدید در خلق ارزش و نیرویی برای شتاب گرفتن است.

آینده

هفت مدل کسب و کار برای حکمرانی بر این دهه:

 ۱- اقتصاد جمعیتی

انبوه‌سپاری (جمع سپاری)، سرمایه‌گذاری گروهی، ICO ها (سرمایه گذاری سکه)، دارایی‌های اهرمی و تقاضای کارمندان و اساساً همه پیشرفت‌های منجر شده به آنلاین بودن میلیاردها نفر از طریق اینترنت و پیوستن میلیاردها نفر دیگر به این جمع. همه این موارد، کسب و کار ما را متحول کردند. برای مثال دارایی‌های اهرمی مانند وسایل نقلیه Uber و اتاق‌های Airbnb  را در نظر بگیرید که به شرکت‌ها اجازه دادند سرعت را مقیاس قرار دهند. این مدل‌های اقتصاد جمعیتی بر تقاضای کارکنان متکی هستند. این امر، چابکی مورد نیاز در شرکت برای تطبیق با یک محیط به سرعت در حال تغییر را فراهم می‌کند، از امور مربوط به کارگران خرد وظیفه با درآمد کم در پشت کامیون‌های مکانیکی آمازون گرفته، تا متخصصان داده‌پردازی خدمات تقاضا در شرکت کاگل.

به طور مثال شرکت Airbnb با بیش از ۶ میلیون اتاق، آپارتمان و خانه در بیش از ۸۱۰۰۰ شهر در سراسر جهان به بزرگ‌ترین “هتل‌های زنجیره‌ای” در جهان تبدیل شده است، اما هم‌چنان یک اتاق از یک هتل اختصاصی ندارد و به جای آن از دارایی‌های (اتاق های مجزا) جمعیت به عنوان اهرم استفاده می‌کند.

مدل های کسب و کار آینده - اقتصاد جمعیتی

آینده

نوشته مرتبط: اقتصاد اشتراکی، تحول اقتصاد آینده

آینده

۲- اقتصاد آزاد/ داده

این نسخه زیربنایی مدل “طعمه و قلاب” است که در واقع با دسترسی رایگان به یک سرویس عالی، مشتری را طعمه ساخته و از داده‌های جمع‌آوری شده مرتبط با آن مشتری درآمد کسب می‌کند. هم‌چنین این برنامه شامل همه تحولات ناشی از انقلاب داده‌های بزرگ است که امکان استفاده از داده‌های میکروجمعیتی را به نحوی مطلوب‌تر از گذشته فراهم می‌سازد. می‌توان در این زمینه به فیس‌بوک، گوگل و توییتر اشاره داشت.

برای تبدیل این مدل از استارت‌آپ‌های خوابگاهی به ابرقدرت‌های جهانی یک دلیل وجود دارد. جستجوهای Google از ۵۰۰،۰۰۰ در روز در سال ۱۹۹۹ ، به ۲۰۰ میلیون نفر در سال ۲۰۰۴ ، ۳ میلیارد در سال ۲۰۱۱ و ۵.۶ میلیارد در امروز افزایش یافته است. با وجود اینکه  کاربران، از داده‌های ارزشمند سرویس جستجوی “رایگان” گوگل هر روز بیشتر از روز قبل آگاه می‌شوند، کماکان این مدل سعی و خطا در دهه‌های ۲۰۲۰ با احتمال زیادی ادامه خواهد داشت.

اقتصاد آزاد - مدل های کسب و کار آینده

۳- اقتصاد هوشمند

در اواخر دهه ۱۸۰۰، اگر می‌خواستید ایده خوبی برای یک تجارت جدید داشته باشید، تمام آنچه شما نیاز داشتید این بود که از یک ابزار موجود استفاده کنید، یک صفحه شستشودهنده و برق را به آن بیفزایید و بدین ترتیب ماشین لباسشویی ساخته می‌شد.

در دهه ۲۰۲۰، هوش مصنوعی نقش برق را بازی خواهد کرد. به عبارت دیگر، از هر وسیله موجود استفاده کرده و لایه‌ای از هوشمندی را اضافه کنید. بنابراین تلفن‌های همراه به تلفن‌های هوشمند، بلندگوهای استریو به بلندگوهای هوشمند و اتومبیل‌ها نیز به اتومبیل‌های خودران تبدیل می‌شوند.

برای مثال، همه ما شرکت‌های بزرگی را -از آمازون گرفته تا سلزفور- می‌شناسیم که هوش مصنوعی را در مدل‌های تجاری خود قرار داده‌اند. هر روز بر تعداد استارتاپ‌های حوزه هوش مصنوعی افزوده می‌گردد: طبق اعلام انجمن سرمایه‌گذاری ملی، در ۹ ماه ابتدای سال گذشته ۹۶۵ شرکت مرتبط با هوش مصنوعی، ۱۳.۵ میلیارد دلار در ایالات متحده سرمایه‌گذاری کرده‌اند که با ارزش‌ترین آنها، یک سرویس تحویل مواد غذایی بدون راننده (Nuro ) با ارزش ۲.۷ میلیارد دلار است. از هوش مصنوعی انتظار می‌رود که بیشتر مشاغل را در دهه ۲۰۲۰ دنبال کند.

اقتصاد هوشمند - مدل های کسب و کار آینده

۴- اقتصاد حلقه بسته

در طبیعت هیچ‌گاه چیزی هدر نمی‌رود. نابودی یک گونه، پایه و اساس بقای گونه‌های دیگر می‌شود. تلاش‌های انسان برای تقلید از این سیستم‌های کاملاً بدون زباله با لقب “زیست‌توده” (اگر شما در مورد طراحی یک نوع محصول جدید صحبت می‌کنید) یا “گهواره به گهواره” (اگر از طراحی نوع جدیدی از شهرها صحبت می‌کنید) یا به عبارت ساده‌تر “اقتصادهای حلقه بسته” تعبیر می‌شود. این مدل‌ها با رشد مصرف‌کنندگان آگاه از محیط زیست و هزینه فایده سیستم‌های حلقه بسته رواج بیشتری پیدا می‌کند.

در این‌جا می‌توان به بانک پلاستیک اشاره کرد که در سال ۲۰۱۳ تاسیس شده و به افراد امکان می‌دهد زباله‌های پلاستیکی را جمع‌آوری کرده و آن را در جای مخصوص رها کنند. در ازای این عمل  به جمع کننده این نوع زباله‌ها هر چیز از پول نقد گرفته  تا WiFi  پرداخت می‌شود . بانک پلاستیک این مواد را مرتب کرده و به بازیافت‌کنندگان متناسب می‌فروشد بنابراین  یک چرخه باز در عمر پلاستیک بسته می‌شود.

بانک پلاستک

۵- سازمان‌های خودمختار غیرمتمرکز (DAO)

هم‌گرایی بلاک‌چین و هوش مصنوعی نوعی جدید از شرکت‌ها را ایجاد می‌کند. شرکتی که هیچ کارمند و رئیسی ندارد و می‌تواند بدون توقف تولید داشته باشد. مجموعه‌ای از قوانین از پیش تعیین شده، نحوه عملکرد شرکت را مشخص می‌کند و رایانه‌ها بقیه کارها را انجام می‌دهند. به عنوان مثال، یک ناوگان از تاکسی‌های خودران، با یک سری از قراردادهای هوشمند توسط بلاک‌چین، می‌تواند در ۷روز هفته  به صورت ۲۴ ساعته کار کرده، برای نگهداری به سمت تعمیرگاه برود و بدون هیچ‌گونه دخالت انسانی کار کند.

مثال: در حالی‌که DAOها به تازگی ظهور کرده‌اند، پلت‌فرم‌های آنان در تلاش برای یافتن ابزارهای موفقیت از جمله مشوق‌های رمزنگاری اقتصادی و پروتکل‌های حاکمیت غیرمتمرکز هستند. آنها قصد دارند مشاغلی ایجاد کنند که تنها تأثیر خارجی از طریق مشتری گذاشته شود.

تلفیق بلاک چین و هوش مصنوعی - مدل های کسب و کار آینده

۶- مدل‌های جهانی چندگانه

زین پس ما فقط در یک مکان زندگی نمی‌کنیم بلکه دارای دو شخصیت واقعی و شخصیت آنلاین هستیم و این موجودیت دوم است که در حال گسترش است. با ظهور واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، ما لایه‌های بیشتری را به این معادله اضافه می‌کنیم. شما نیز آواتارهایی برای کار و یا بازی دارید. تمام این نسخه‌ها از خودمان، فرصت‌هایی برای مشاغل جدید هستند.

مثال: عمر دوباره (جون دوباره)، اولین دنیای مجازی ایجاد شده در سال ۲۰۰۳ اقتصادی چند میلیون دلاری ایجاد کرد. مردم به افراد دیگر برای طراحی لباس و خانه‌های دیجیتال برای آواتارهای دیجیتال خود پول پرداخت می‌کردند. هر بار لایه جدیدی به لایه‌های دیجیتال اضافه می‌کنیم. اکنون ما به یک‌باره تجارت خود را در این جهان  چندگانه انجام می‌دهیم  و می‌خواهیم کل اقتصاد را بر روی آخرین لایه اضافه کنیم.

مدل های کسب و کار آینده - آواتار

۷- اقتصاد تحول

اقتصاد تجربه در مورد به اشتراک‌گذاری تجربیات بود. در نتیجه استارباکس از یک حق رای به یک “مکان سوم”  تبدیل شد. مکان سوم نه به معنای خانه و یا  محل کار، بلکه “مکان سوم” برای زندگی کردن. خرید یک فنجان قهوه به یک تجربه تبدیل شد، یک مکان برای گردش همراه با کافئین. تکرار بعدی این ایده، اقتصاد تحول است، جایی که شما فقط هزینه یک تجربه را پرداخت نمی‌کنید، بلکه می‌پردازید که زندگی شما با این تجربه متحول شود.

مثال: نسخه‌های اولیه این مدل می‌تواند در ظهور “جشنواره‌های تغییر” مانند Burning Man یا شرکت‌های بدنسازی مانند CrossFit، جایی که تجربه‌اش به طور کلی بد است (کار در انبارهای قدیمی)، اما تحول بسیار عالی است ( شخصی که بعد از سه ماه کار در آن انبارها تبدیل می‌شوید) دیده شود. مصرف‌کنندگان دیگر به دنبال تجربیات لذت‌بخش نیستند، بلکه به دنبال چالش‌هایی هستند که برایشان تحول را به ارمغان بیاورد.

اقتصاد تحول

صحبت نهایی

  • همه این مدل های کسب و کار آینده در تلاشند تا نشان دهند که کسب و کارهای معمول در حال تبدیل شدن به کسب و کار غیرمعمول هستند و همان‌طور که کلیتون کریستنسن در هاروارد می‌گوید: این امر، دیگر برای شرکت‌های موجود اختیاری نیست؛ “بیشتر آنها فکر می‌کنند که کلید اصلی رشد، توسعه فناوری‌ها و محصولات جدید است اما غالباً این‌گونه نیست. برای باز کردن قفل موج بعدی رشد، شرکت‌ها باید این نوآوری‌ها را در مدل‌های کسب و کار جدا از هم وارد کنند.”
  • برای کسانی که در خارج از این مدل‌های جداگانه هستند، تجربه ما بهتر، ارزان‌تر و سریع‌تر خواهد بود.
  • به معنای بهتر مدل‌های جدید کسب و کار، کاری را انجام می‌دهند که همه مدل‌های کسب وکار انجام می‌دهند یعنی آنها بهتر از هر کس دیگری مشکلات افراد را در دنیای واقعی حل می‌کنند.
  • مشخصا ارزان‌ترند. با بی‌اعتبار شدن این شیوه، مشتریان و در واقع همه ما توقع نتایج کمتری را خواهیم داشت.
  • اما تغییر واقعی، تغییر نهایی است: با سرعت بیشتر. مدلهای جدید تجاری دیگر نیرویی برای ثبات و امنیت نخواهند داشت بلکه این مدل ها برای سرعت و چابکی در شرایط پرشتاب امروز طراحی شده اند.
  • مهم‎‌تر از همه، هیچکدام از اینها در معرض خطر کندی نیستند.

منبع

اشتراک‌گذاری

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

code