ورود من به آینده پژوهی تصادفی بود از جنس ملاقات مولانا با شمس تبریزی. نه اینکه آن را رشته بدانم یا حتی حرفه‌ی خودم، بلکه برای من پیمایش آینده، معنای زندگی است. تعبیرم از آینده پژوهی هشیاری در مستی است و آینده پژوه مست هشیاری است که در وادی ناشناخته‌ی آینده مست و در صرافت طراحی آینده کاملا هشیار است.

از نظر من بی قراری فکری یک آینده پژوه، سه فعالیت به شرح زیر است:

• آینده پژوه به مثابه مورخ: توصیف نظام‌مند گذشته و حال با رویکرد انتقادی
• آینده پژوه به مثابه هنرمند: خلق آینده‌ای باز با رویکردی هنرمندانه و با هدف هجرت به جایی بهتر از زمان حال
• آینده پژوه به مثابه انسان فعال: طراح حرکت برای پیمایش میان زمان حال و آینده‌ی بهتر به تصویر کشیده شده.

آنچه در ادامه می‌خوانید گزیده‌ای از آثار و فعالیت‌هایم در یک دهه‌ی گذشته در کسوت آینده پژوه و در راستای سه فعالیت مذکور است. پرونده تحصیلات رسمی من در مهرماه سال ۱۳۹۴ با دفاع از رساله دکتری در رشته آینده پژوهی در دانشگاه تهران بسته شد و حالا در دانشکده فنی و مهندسی دانشگاه اصفهان مشغول به تدریس هستم. علاوه بر تدریس و پژوهش و با هدف گسترش گفتمان آینده پژوهی در میان صاحبان کسب و کار، نواندیشان آتی نگار فرتاک را ساختم که حالا یکی از معتبرترین مراکز مشاوره آینده پژوهی به بخش خصوصی کشور است. کارگاه‌های آینده پژوهی نیز بخشی از فعالیت‌های حرفه‌ایم را تشکیل می‌دهند و معتقدم که برگزاری کارگاه‌های این‌چنینی دمیدن روح آینده نگری در کالبد جامعه است. در هر کارگاهی که برگزار می‌کنم تمام تلاشم را به کار می‌گیرم تا دانه شدن ها را در زمین بایر بودن ها بکارم.

ورای همه‌ی آنچه در ادامه می‌خوانید، روزگار کنونی من بر مدار هدف زیر می‌گذرد:

کوشنده‌ای باشم در میان تلاطم‌ها که می‌خواهد علتی برای آینده باشد نه نتیجه‌ای از گذشته.