+

چشم اندازسازی و برنامه ریزی

۱۰ مهر ۱۳۹۳

پروژه های امروز که پدیده های نوظهور را ایجاد می کنند، نیاز به چشم اندازی دارند تا بدانند که این فن آوری ها چه تغییراتی را ایجاد خواهند کرد. یک چشم انداز به تیم پروژه کمک می کند که نتایج قابل حصول را تجسم و هدف ملموسی را تعریف کنند. این دیدگاه موضوع پروژه را مشخص می کند. همچنین به سهامداران، ذی نفعان و مخاطبان هدف، کمک می کند آنچه را برای آنها تغییر خواهد کرد، بهتر درک کنند. برای مثال، «سخنرانی انسان در ماهِ» جان اف کندی رئیس جمهور آمریکا در سال ۱۹۶۱، این گروه ها را برای «آنچه قرار است باشند» بهتر آماده می سازد.

روش هایی وجود دارد که تیم پروژه می تواند به منظور ایجاد یک دیدگاه در چشم اندازسازی به کار برد. برخی از این روش های در زیر ارائه شده اند:

چشم انداز سازی دستورالعملی سطح بالا را تنظیم می کند و تصویری متقاعد کننده از یک حالت آینده مطلوب را از طریق تصاویر و داستان ها خلق می کند. این چشم انداز سازی مزایا را مشخص می کند و برای تاکید بر سفر مورد نیاز برای چشم انداز، رو به عقب کار می کند. درست مانند یک فیلم نامه مصور یا به story board. در فیلم نامه مصور یا استوری برد نشان داده می شود که چگونه یک داستان به فیلم ترجمه می شود. چشم انداز نیز مانند یک فیلم نامه باید نشان دهد که چطور مراحل پروژه تا رسیدن به هدف مطلوب طی می شوند.

برنامه ریزی از طریق سناریو پردازی آینده، ابزار برنامه ریزی بسیار مفیدی است. مجموعه ای از حالات نهایی را در نقطه ای در آینده (n سالِ پیش رو) ایجاد می کند. سپس از طریق فرآیندی تکراری که گام هایی را که ممکن است منجر به آن سناریو شود، دوباره ردیابی می کند، رو به عقب کار می کند (از گام آخر(سناریو) به گام اول). به طور معمول، ممکن است در جستجوی اتفاقات معنی داری باشیم که گام مشخصی را ممکن می سازد. با انجام چنین کاری می توان اتفاقات الزامی (must happen) را مشخص کند که پس از آن یک سازمان می تواند بر آنها نظارت کند.

برنامه ریزی استراتژیک، محیط های رقابتی حال و گذشته؛ روندها، دستورات و فرضیات در خصوص صنعت مربوطه؛ قدرت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای سازمانی (SWOT)؛ اولویت های استراتژیک و موجودی های اوراق بهادار؛ و مدیریت هم راستا با استراتژی را برای استراتژی ها و برنامه های کنشی متمرکز بر اهداف دارای ارجحیت، تجزیه و تحلیل می کند.

چشم انداز سازی و برنامه ریزی

بسیاری از صنایع به طرز موفقیت آمیزی از تکنیک های بالا به منظور آماده سازی خود برای آینده استفاده کرده اند. برجسته ترین آنها کمپانی نفتی Royal Dutch/Shell است که برنامه ریزی سناریوی آینده را، با بکارگیری موثر آن در اجرای استراتژی ها قبل از تحریم نفت عربی در دهه ۷۰ میلادی و مجددا قبل از سقوط قیمت نفت در دهه ۸۰ میلادی، مشهور و محبوب ساخت.

صنعت دیگری که چشم انداز سازی آینده را به کار برد، صنعت خودروسازی است که به طور منظم، خودروهای مفهومی ایجاد می کند، نمونه ای آزمایشی که برای نمایش دادن یک مفهوم، سبک جدید، فن آوری و … استفاده می شود. خلاصه آنکه پروژه های امروز که فن آوری های نوظهور را ایجاد می کنند، نیازمند تجسم سازی پروژه هستند، اینکه چه چیزی را به دست خواهند آورد، نتایج قابل حصول آن، و هدف را تعریف می کنند. حتی اگر یک دیدگاه نوظهور آن است که سرعت تغییر به سمت آینده تسریع خواهد شد، اما تاریخ به ما هشدار می دهد که از این فرض اجتناب کنید که چشم اندازهای مربوط به آینده به سرعت به واقعیت خواهند پیوست.

دیدگاه‌تان را ارسال کنید ...


logo-samandehi تایید