+

تغییرات اجتماعی به رهبری جوانان

۱۴ مهر ۱۳۹۶

هنوز چند ماهی از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۶ نگذشته است. انتخاباتی که همه جنبه هایش عجیب بود. یک انتخابات دو قطبی که دعوا بر سر آوردن آن قشری از جامعه به نفع خود به پای صندوق های رای بود، که تا قبل از این تمایلی به این قرار نداشتند. صف های طولانی از دختران و پسران جوان با لباس های رنگی رنگی، چهره های شاد و احتمالا دل هایی پر امید، در نهایت روحانی را پیروز انتخابات کرد. اما برای خیلی از همان جوان ها احتمالا حالا یک حسرت بزرگ برجای مانده. حسرت فرصت تاثیرگذاری بعد از روز انتخابات.

گمان می کنم که دکتر روحانی از این فرصت برای ساخت هویت مقصد استفاده ای نکرد. یا شاید مقصد او با مقصد جوانانی که به او رای دادند متفاوت بود. به هر حال حالا او رییس جمهور است. اما اینکه آینده در بلندمدت جلوی آرمان های او سر خم کند یا آرمان ها و آرزوهای همان جوانان با لباس های رنگی رنگی، قصه ای است که شخص ایشان باید خیلی خیلی به آن فکر کند.

مطلب مرتبط: چیستی هویت مقصد

 

در ادامه خلاصه ای گیرا از یک مقاله ی منتشر شده در نشریه فیوچرز را به قلم خانم حیدری دانشجوی کارشناسی ارشد آینده پژوهی دانشگاه اصفهان می خوانید. مقاله ای که مرتبط با گفته های بالا است.

جوانان و تغییرات اجتماعی آینده

جوانان و تغییرات اجتماعی آینده

 

در آینده پژوهی مدرن، بررسی تجربیات زیست و زاویه نگاه نسل‌های مختلف یک روش شناخته شده و مورد استفاده است. جوانان در ایجاد انواع تغییرات اجتماعی مانند تأثیرگذاری بر مناقشات مهم ملی یا رهبری تحقیقات علمی در حوزه سلامت یا حق دسترسی به  امکانات آموزشی نقش دارند. با وجود این نقش ها، آنها از تصمیم گیری ها کنار گذاشته می شوند.

هنگامی که جوانان درگیر مسائل جامعه می‌شوند، به ویژه هنگامی که فرصت‌ توانمندسازی و توسعه برای آن‌ها فراهم می شود، منافع چندگانه‌ای برای جامعه به‌وجود می‌آید. به عنوان مثال، جوانان تحت تأثیر دانش ایجاد شده در جامعه، دارای مهارت های بیشتر و ارتباطات بهتر هستند و می توانند به یک عضو مولد و سازنده در جامعه تبدیل شوند.

عنوان مقاله «تغییرات اجتماعی به رهبری جوانان» است که از یک چارچوب پنج سطحی و سه مقیاس به شرح زیر استفاده می کند:

چارچوب این بررسی، در ۱. عناوین مختلف (چون محیط زیست، سلامت انسان، امنیت و تحصیلات)؛ ۲. انواع تعاملات (مانند تعاملات داوطلبانه، تحقیق و نوآوری، مشارکت سیاسی)؛ ۳. انواع سازمان (مانند نهادهای مشورتی، سرمایه گذاری اجتماعی و فردی)؛ ۵. استراتژی‌های متفاوت (همچون نفوذ، اجتماعی کردن، قدرت) و در سه مقیاس فردی، اجتماعی/ بین سازمانی و ملی/ بین المللی می‌باشد.

با استفاده از این چارچوب و در سنت پژوهش تجربی این مقاله شواهدی را گردآوری کرده است که نشان می دهند که جوانان – افراد بین ۱۵ تا ۲۴ سال – چگونه ظرف ۳۵ سال گذشته یعنی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۲۰۱۲ توانسته اند در تغییرات اجتماعی کانادا نقش فعال داشته باشند.

یافته‌های این تحقیق برای رهبران جوان، حامیان و کسانی که در پی آموزش آن‌ها هستند، معانی خاصی را در بردارد و مؤثرترین مسیر برای جوانان به‌منظور رسیدن به اهداف اجتماعی را در جامعه کانادا بر اساس مؤثرترین راه‌های آنان در گذشته پیشنهاد می‌دهد و اثر مشارکت و رهبری جوانان در گذشته را تأیید می‌کند.

دغدغه «اثر گذاری و رهبری جوانان در تغییرات اجتماعی» طلای نابی است که باید برای دولت‌مردان و فرهیختگان هر جامعه موضوعیت داشته باشد. ایجاد فرصت‌های جدی و فراهم کردن زمین بازی برای جوانان در ایفای نقش، در موضوعات و مناقشات مهم ملی و حتی بین المللی نشان از نگاه آینده اندیشانه رهبران یک جامعه دارد که نقطه آغاز آن می‌تواند انجام تحقیقاتی از این دست (از نوعی که در کانادا انجام شده) باشد. قضاوت پیرامون این‌که در شرایط کنونی جامعه ایرانی، چنین سهمی برای جوانان از جانب تصمیم‌گیران امور در نظر گرفته می‌شود یا خیر را به عهده خواننده می‌گذاریم اما به‌نظر می‌رسد؛ گاهی لازم است جوانان خود کمر همت ببندند و نقش خویش را در ایجاد تغییرات اجتماعی تعریف کنند.

 

لینک مقاله

 

چارچوب و روش مورد استفاده در مقاله می تواند به عنوان مبنای خوبی برای کارهای تحقیقاتی مشابه در ایران مورد استفاده قرار گیرد. لذا به علاقه مندان توصیه می کنیم حتما مقاله را مطالعه کنند.

دیدگاه‌تان را ارسال کنید ...


logo-samandehi تایید